20 Mart

Salı, Mart 20

ıssız, soğuk ve karanlık.

üşüten ve korkutan bir mekan yüreğim.

elim kadar ama yıkmaya yakmaya,

yağmalayıp savurmaya yetiyor.

kanımı donduruyor

düşünceler olduğu yerde asılı

"kaybediyoruz" sesini duyar gibi her hücrem.

umursamıyorlar.

can mı?

yürek yokken neyleyim canı diyorlar.

canan vurduktan sonra.

***

ölümle hayat bana aynı mekan,

aynı yer,.

doğum günü demeden,

günü gündüzü farketmeden.

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

ne için?

Cumartesi, Mart 17

dört duvar, birinde pencere birindede kapı var. diğerlerinden hava bile sızmıyor. haa bu arada üstüme üstüme gelen birde eğik tavan. içi dolu turşucuk işte daha ne diyim. kapının altından dünyaya açılan bir kablo gidiyo, aslında yemek içmek hikaye. benim besin kaynağımda, biraz olsun neşe kaynağımda bu elektronik cihaz olmuş sanki. saat dengesiz çalışıyo sanırım. önce bilgisayardaki saate sonra kolumdakine sonrada telefonunkine bakıyorum aynı, sözleşmişler sanki, dürzüler. vücudumda öyle, uykum gelmiş gözlerim gidiyo, o bile kaytarıyo. ama hayır ben doymadımki (doyamazsınki zaten), gitmek istemiyorum yatağa. uyumak istemiyorum derken bile esniyorum gerilebildiğimce. oysa gerçek dünyada yapmam gereken onca iş varken. ben "sanal bir evrende, gerçek beni mi kaybediyorum". kulağa hiç mi hiç hoş gelmiyor. hayatın sorumlulukları bir yana, sokağa çıkıp arkadaşlarla kaldırıma oturup sigara içerken muhabbet etmeyi özledim. pota altı ribound mücadelesinde terlediğim o günleri özledim. hayatımı özledim be. ders çalışmayı bile özledim anasını satayım. oysa ben hala uykumdan çalıyorum. iyi mi?

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

Ne yapıyorum ben?

Çarşamba, Mart 14

gecenin bi yarısı oturmuş blog hazırlarken buldum kendimi ne yapacam. uyumam gerekirdiki ben bu saatlerde horulduyo olurdum. ama niye? niye bu saatte bu haldeyim. allah canını almaya emi internet. eve bağlattığım günden beridir seninleyim. yemek bile hazırlamıyorum. ayda yılda bi yapıyorum, ondan sonrada bulaşıklar kokuyo, o da ayrı bir dert.. ne olurdu bi fişte bana verseydinde yimek derdi olmasaydı. bi işi yapıyosan tam yap ulen.

blogcu bu sana ilk yazım. hadi hayırlısı bakalım bundan sonra zaman ne getire, görecez. şu bu derken sıra sana geldi. senide terk ederiz gün gelir elbet. miladın en fazla okuldan atıldığım zamana kadar. hadi selametle.

 

Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı